Ɗo njiy-ɗaa galo walla ganndo ina yaha, e kala sahaa kañum tan gooto, tawata ko alaa ko dañotoo e mum. Sikke alaa, so a dañii, a moƴƴiri e ko ndan-ɗaa ko, a heewat batooɓe e sehilaaɓe. So a ummiima e yahde, yimɓe ngummoo, so a jooɗiima yimɓe njooɗoo, ndañaa beeli keewɗi. Nokkoowo koyngal dañataa ɗoon sago mum. So a nanii yimɓe ina mbiya : “kaari moƴƴaani, kaari wadaaka barke ! Waɗde ma o ɓooy yahdude e mbeelu makko !” So sehil ma dañii jawdi rokkii debbo, aan ko ndañ-ɗaa ko, sood comci mbaɗaa e ɓalndu ma. Wonande ɓe ceeɓaani gite walla ɓe njiɗaa anndude nder neɗɗo oo, ko comcol e ngalu « tan » ngoni aadee e maɓɓe. Alaa ɓurɗo famɗude hakkille e aduna, so wonaa neɗɗo ñaawiroowo banndi mum comcol e ŋari.
Kono alaa fof no waɗatee, comcol e ŋari e kaalis ko tato ñiiɓɓe e jappeeje mum en. Ganndal jaltinngal oon kaalis e ɗiin comci ɗi siŋkotooɓe njeeɓirtee nattii teddineede. Haalooɓe pulaar mbiyi : “mehre yiɗataa, mehre añataa”. Giɗli hakkunde debbo e gorko meere alaa ɗoon. Maa wonií debbo oo yiɗiri ma ko sabu ɓalawòl, maa boɗowol, maa semmbe, maa ñaanto, maa ngalu, maa ganndal, maa walla cangarte, maa nuunɗal e wonde ma dewoowo Alla (ko saɗi koo). Denndaangal ɗee geɗe ɗe limtu-mi, ko yidirde sabu geɗe ɗiɗi battindiide ɗee ɓuri. Ko heddii koo fof ñisaani. Kono sabu teskaade mi aduna men no addiri nii, mbeɗe waawi wultaade mi wiya : “Alaa ɓurɗo famɗude hakkille e aduna, so wonaa oo mo dañaani wonde galo e wonde ɓiy leggal liige.” Ko ɗum dee timminta neɗɗaagal.
Umar Bah Mboyna
